Hazır sistemle yürümez.

Toplantı. Projeksiyon. Panelin demosu. Biri der ki, hazır altyapı, hemen açılır, aylık şu.

Rakam küçük durur. O yüzden masada kalır.

Açılır da. Tema seçilir. Ürünler yüklenir. Sepet çalışır. İlk hafta mutluluk.

İkinci ay depo başka çalışır, panel başka. Bayiye ayrı fiyat. Panel: modül. Üretim süresi ürüne göre değişir. Panel: yok. İade sizin kuralınızla. Panel: bizim kural.

Yürümüyor olan paket değil. Sizin işiniz o pakete sığmıyor.

Hazır sistem ortalama için yapılır. Ortalama dükkân yoktur. Sizin kargonuz, sizin bayiniz, sizin faturanız vardır. Paket bunları özel istek diye fiyatlar. Özel istek bitmez. Fatura büyür.

Aylık ücret kiranın görünen yüzüdür. Tema, eklenti, komisyon, premium destek. Hepsi küçük. Üst üste binince ucuza aldığınız şey ucuz durmaz.

Görünmeyen yüzü daha pahalı: her “olmaz”da ya işi bozarsınız ya ek para ödersiniz. İnsanlar Excel’e kaçar. O Excel, paketin gizli faturasıdır.

Bir de güncelleme gelir. Buton yer değiştirir. Kural değişir. Türkiye’den çıkar, fiyat artar, panel kapanır. Stok sizin. Müşteri onun kapısında duruyordu.

Kendi

Kendi yazılım başta pahalı durur. Belli. Çünkü işinizi giydiriyorsunuz, paketi değil.

Pahalı olan satırlar değil. Depoya uyan sepet. Bayiye uyan fiyat. Sizin hayır’ınızın panelde durması. Bunu hazır satmaz. Satamaz. Ortalamayı satar.

Kendi duruşu şudur: rakip aynı temayı giyemez. Tema yoktur. Sizin işiniz vardır. Panel size olmaz demez. Siz panele ne olacağını söylersiniz.

O yüzden soruyu değiştirelim.

Hangi hazır altyapı daha ucuz?

Yanlış soru, hazır diye başlıyorsa.

Doğru soru: İşiniz o kutuya sığıyor mu?

Sığmıyorsa paketi ucuza almış olmazsınız. İşinizi ucuza satmış olursunuz.